Για μέρες τώρα βαραίνουμε τις ψυχές μας με μια μόνιμη αγωνία: Θα χρεοκοπήσει το κράτος μας; Ε, λοιπόν, ήρθε η ώρα να αγκαλιάσουμε αυτό που φοβόμαστε. Αν οι φίλοι μας οι Γερμανοί δεν έχουν πρόβλημα να χρεοκοπήσουμε, καιρός είναι να το κάνουμε. Χωρίς δεύτερη κουβέντα. Όχι ως διαπραγματευτική μπλόφα και ούτε μόνο γιατί το χειρότερο που μπορεί να μας συμβεί είναι να χρεοκοπήσουμε σε ένα χρόνο (βλ. το προηγούμενο άρθρο μου Το Πρώτο Τάνγκο στην Ευρωζώνη) αλλά επειδή ήρθε η ώρα να στρέψουμε το βλέμμα στην αισιόδοξη πλευρά της χρεοκοπίας.
Υπάρχει τέτοια πλευρά; Και βέβαια υπάρχει. Σε σχέση με χώρες όπως η γνωστή τρόικα Πορτογαλία, Ισπανία και Ιρλανδία, αλλά και η Βρετανία και το Βέλγιο, το σύνολο του χρέους μας (δημοσίου και ιδιωτικού) είναι το μικρότερο. Πως αυτό; Επειδή οι έλληνες, ως άτομα αλλά και ως ιδιωτικός τομέας, χρωστάμε πολύ λιγότερα εκείνων. Ακόμα και οι αντιπαθέστατες τράπεζές μας έχουν ένα μεγάλο συγκριτικό πλεονέκτημα: Πάνω από 150 δις πραγματικών καταθέσεων! Μιλάμε για άνω του μισού ΑΕΠ σε καταθέσεις, κάτι για το οποίο οι περισσότεροι εταίροι μας θα σκότωναν να το έχουν, που λέει ο λόγος. Αν μάλιστα προσθέσετε και όλα τα χρήματα ελλήνων που βρίσκονται στο εξωτερικό, θα δείτε ότι οι έλληνες δεν είμαστε και τόσο φτωχοί κατά μέσον όρο, κι ας έχουμε το μεγαλύτερο ποσοστό φτώχειας στην Ευρώπη (με εξαίρεση την Λεττονία).
Ως πολίτες είμαστε ελάχιστα χρεωμένοι σε σχέση με πολλούς από τους επικριτές μας στις Λόνδρες, στα Παρίσια και στις Νέες Υόρκες. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι είμαστε λευκές περιστερές. Για δεκαετίες φορτώναμε το δημόσιο με τόσο μεγάλο χρέος που το βλέπουμε πλέον να βουλιάζει μπροστά στα μάτια μας. Εδώ όμως που φτάσαμε, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Ακόμα και να αποφασίσουμε σύσσωμοι (ΣΕΒ και ΓΣΕΕ, γιάπηδες και στελέχη του ΠΑΜΕ, αστοί των βορείων προαστίων και αναρχικοί της Πλατείας Εξαρχείων) να δώσουμε ό,τι έχουμε και δεν έχουμε στο κράτος, δεν αρκεί. Αν μάλιστα το παρακάνουμε στην αλληλεγγύη προς το δημόσιο, η 'γενναιοδωρία' μας αυτή θα στεγνώσει την κυκλική ροή του πλούτου από το οποίο εξαρτάται το δημόσιο για τα έσοδά του το 2011, το 2012 κ.ο.κ.
Ποια είναι λοιπόν τα χαρμόσυνα νέα; Ότι μια πτώχευση θα αποδειχθεί σχετικά ανώδυνη. Ο λόγος διττός: Πρώτον, δεν είμαστε κατά μέσον όρο ούτε οι φτωχότεροι ούτε οι πιο υπερχρεωμένοι. Δεύτερον, όσον αφορά τα χρέη του δημοσίου, αυτά βαραίνουν εμάς, ως άτομα, πολύ λιγότερο από όσο βαραίνουν τους ξένους.
Κάντε την σύγκριση με την Ιαπωνία, το χρέος της οποίας ανήκει σε Ιάπωνες σε ποσοστό 95%. Αν το Ιαπωνικό κράτος αναγκαστεί στην πτώχευση, η καταστροφή της χώρας θα είναι ολική. Κάτι τέτοιο δεν ισχύει για εμάς, καθώς μας ανήκει (δηλαδή στις δικές μας τράπεζες) μόνο το 25% του δημόσιου χρέους μας. Έτσι λοιπόν, δεδομένου ότι η πτώχευση του δημοσίου διαγράφεται ως αναπόφευκτη (εκτός αν πανικοβληθούν οι εταίροι μας αρκετά και το συνδράμουν για χρόνια πολλά, οπότε έχει καλώς), το κόστος της στάσης πληρωμών δεν θα το υποστούμε μόνοι μας.
Μα αν το δημόσιο κηρύξει στάση πληρωμών, τι θα γίνει την επόμενη μέρα; Πως θα ξανα-δανειστεί; Πράγματι, το κράτος θα στριμωχθεί. Για κάμποσο καιρό το δημόσιο θα πρέπει απλώς να ξοδεύει όσα μαζεύει από φόρους. Και γιατί είναι κακό αυτό; Να μάθει επί τέλους, αφού θα έχει ανακουφιστεί από το νταλκά των τοκοχρεολυσίων, να ζει με αυτά που εισπράττει. Π.χ. να καταγγείλει όλες τις εξοπλιστικές συμβάσεις, να συμπιέσει τους ανώτερους μισθούς (τον δικό μου συμπεριλαμβανομένου) τόσο που να καλύπτει τις δαπάνες του από τους φόρους που εισπράττει κλπ.
Οι τράπεζές μας; Θα υποφέρουν, είναι αλήθεια - δεδομένου ότι ακόμα και το 25% του δημόσιου χρέους που διαθέτουν θα παγώσει. Ναι, αλλά μην ξεχνάμε ότι το έχουν ήδη διαθέσει στην ΕΚΤ ως ενέχυρο για ζεστό χρήμα που έχουν ήδη πάρει. Και ότι έχουν πρόσβαση στις τεράστιες, κατά κεφαλήν, αποταμιεύσεις μας. Για να μην προσθέσω ότι απολαμβάνουν εγκληματικά υψηλά ποσοστά κέρδους τόσα χρόνια. Όπως το κράτος μας, έτσι κι αυτές να μάθουν να ζουν λιτά και με σύνεση όπως κάνουν χρόνια τώρα οι εργαζόμενοι των 700 ευρώ.
Επί πλέον, ο αποκλεισμός του κράτους μας από τις χρηματαγορές δεν θα διαρκέσει πολύ. Αν κηρύξει στάση πληρωμών, και ισοσκελίσει τον προϋπολογισμό του, δεν θα περάσει πολύ καιρός που παλιοί δανειστές θα αποδεχθούν νέους όρους αποπληρωμής ενός ποσοστού των περασμένων δανεικών και νέοι υποψήφιοι δανειστές (μπορεί και οι ίδιοι με τους παλιούς) θα σχηματίσουν ουρά έξω από το Υπουργείο Οικονομίας να το δανείσουν! Βλέπετε, το χρέος μας θα έχει μειωθεί τόσο που θα αποτελούμε εξαιρετική επένδυση. Έτσι είναι το κεφάλαιο - όταν οσφραίνεται ένα επικερδές deal δεν σέβεται ούτε τον εαυτό του.
Σε τελική ανάλυση, είναι λάθος μας να φοβόμαστε τόσο πολύ την στάση πληρωμών του ελληνικού δημοσίου. Άλλοι πρέπει να φοβούνται μια τέτοια εξέλιξη περισσότερο από εμάς:
• η κυβέρνηση της κας Μέρκελ η οποία θα πρέπει να διασώσει τις Γερμανικές τράπεζες που θα κλονιστούν από μια δική μας στάση πληρωμών
• η Ευρωπαϊκή Επιτροπή που θα πρέπει να δει τι θα κάνει με μία χώρα-μέλος την οποία δεν μπορεί να αποβάλει από την ΕΕ αλλά η οποία τελεί υπό πτώχευση
• οι κυβερνήσεις όλων των άλλων χωρών (πλην ίσως της Ολλανδίας και της Αυστρίας) που θα τρέμουν για το ποιος θα είναι ο επόμενος στόχος των αγορών (των οποίων η όρεξη θα έχει ανοίξει από την 'επιτυχημένη' επίθεση στο χρέος της Ελλάδας)
• οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ και της Βρετανίας (χωρών με συνολικό χρέος πάνω από 400%)
• όλοι όσοι έχουν επενδύσει στο ευρώ, είτε σε περιουσιακά στοιχεία είτε ως μέσο συναλλαγής.
Στάση πληρωμών λοιπόν!
Τώρα!
Με χαμόγελο και αισιοδοξία!
(Και ξέρετε ποιο είναι το ωραίο; Ότι αν πειθόμασταν να απελευθερωθούμε από τον φόβο της πτώχευσης, οι φίλοι μας οι Γερμανοί θα έσπευδαν την ίδια στιγμή να την αποσοβήσουν...)
*Ο Γιάνης Βαρουφάκης διδάσκει οικονομική θεωρία και πολιτική οικονομία στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Τρίτη 4 Μαΐου 2010
Mια μόνη εφικτή λύση. (Μια άλλη άποψη για την κρίση)
Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ..(ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ... )
Ηρθε η ώρα της πληρωμής για όλους. Η Τράπεζα της Ελλάδος αποκαλύφθηκε πως με τον έναν ή τον άλλο τρόπο επέτρεπε τη χειραγώγηση της ελληνικής αγοράς ομολόγων. Σκοπός αυτού του κειμένου είναι να το εξηγήσει με απλά λόγια, προκειμένου να γίνει κατανοητό το μέγεθος του σκανδάλου. Κανένα οικονομικό παιχνίδι δεν είναι πέραν της κατανόησης ενός φιλομαθή αποφοίτου λυκείου, εάν του το παρουσιάσουν χωρίς τις χιλιάδες τεχνικών όρων που στόχο έχουν να τον αποτρέψουν από το να μάθει πως το παιχνίδι είναι περίπλοκο αλλά απλό. Απολαύστε λοιπόν και αναρωτηθείτε γιατί κανείς -της αριστεράς συμπεριλαμβανομένης- δεν ασχολείται με το θέμα.
Για αρχή ας εξηγήσουμε με τους ορισμούς.
Repo: Ο Άγγελος έχει ένα 10ετες ομόλογο του ελληνικού δημοσίου που αγόρασε το 2008 και το οποίο κρατά για να σπουδάσει τα παιδιά του. Έρχεται ο Ξερόλας και του λέει. Άγγελέ μου, θέλεις να μου δανείσεις το ομόλογό σου για ένα μήνα? Σου υπόσχομαι πως θα στο επιστρέψω πλυμένο γυαλισμένο και ατόφιο και μάλιστα για τον κόπο σου θα σου δώσω κι ένα μικρό ποσό που θα το συμφωνήσουμε από τώρα (ας πουμε 20ευρώ). Ο Άγγελος συμφωνεί και έτσι το ομόλογο έρχεται στα χέρια του Ξερόλα που για ένα μήνα μπορεί να το κάνει ό,τι θέλει, φτάνει στο τέλος του μήνα να το επιστρέψει στον Άγγελο μαζί με το ποσό που συμφωνήσανε. Αυτό είναι ένα ρέπο.
Spread: τα ομόλογα, περίπου όπως και οι προθεσμιακές καταθέσεις έχουν ένα επιτόκιο το οποίο καθορίζεται τη στιγμή της έκδοσής τους. Όταν λέμε 5ετές ομόλογο 1000 ευρώ με απόδοση 5%, εννοούμε πως αυτός που θα το αγοράσει για τα επόμενα 5 χρόνια θα βγάζει 50 ευρώ το χρόνο. Το spread είναι η διαφορά του επιτοκίου που πληρώνει ένα κράτος σε σχέση με το επιτόκιο που πληρώνει ένα άλλο κράτος το οποίο θεωρούμε ως βάση. Δηλαδή εάν η γερμανία για το 5ετες ομόλογο πληρώνει σήμερα 3% και η Έλλάδα 5%, τότε το spread είναι 2% ή 200 μονάδες βάσης (πρακτικά 200εκατοστά).
Εδώ δεν θα εξηγήσω κάτι για να μη μακρυγορούμε και μπλεκόμαστε, όχι όμως γιατί είναι δύσκολο να εξηγηθεί: Η τιμή ενός (παλιού) ομολόγου, πέφτει όσο ανεβαίνει το σημερινό επιτόκιό της ίδιας τάξης ομολόγων. Με λίγα λόγια, όταν ανεβαίνουν τα spread στα 5ετη ομόλογα, αυτόματα ο πρώτος χαμένος δεν είναι το δημόσιο, αλλά όλοι όσοι έχουν στα χέρια τους παλιότερα ομόλογα της ίδιας τάξης (δηλαδή 5ετή). Το δημόσιο, ζημιώνεται έμμεσα με δύο τρόπους. Α) από τη μειωμένη αξιοπιστία του (όσοι αγοράζουν τα ομολογά του χάνουν) και Β) όταν ξαναβγεί στην αγορά να εκδόσει καινούργια ομόλογα, επειδή τα ομόλογα αυτά θα έχουν υψηλότερο επιτόκιο.
Short Selling: Ο Ξερόλας με το δανεικό ομόλογο του Άγγελου στα χέρια του, πάει στην αγορά και το πουλάει 1000 ευρω. Περιμένει μερικές μέρες, και η τιμή του ομολόγου πέφτει στην αγορά. Τότε ξανα-αγοράζει ένα ίδιο ομόλογο (10ετες εκδόσεως 2008) με μολις 900 ευρώ. Ο Ξερόλας λοιπόν, πούλησε ένα δανεικό ομόλογο 1000 ευρώ, αγόρασε το ίδιο ομόλογο 900 ευρώ μερικές μέρες αργότερα, και τώρα έχει στα χέρια του ένα ομόλογο ίδιο με αυτό που έχει δανειστεί, συν 100 ευρώ στην τσέπη (1000-900=100). Επιστρέφει στο τέλος του μήνα το ομόλογο στον Άγγελο, του δίνει και τα συμφωνημένα 20 ευρώ από τα 100 που κέρδισε και κρατά τα 80 για τον δικό του κόπο.
Από την παραπάνω διαδικασία, καταλαβαίνουμε πως ο πρώτος χαμένος είναι ο Άγγελος που έχει το ομόλογο στα χέρια του και ο πιο κερδισμένος είναι ο Ξερόλας που κέρδισε από αυτή την πτώση.
Naked Short Selling: Επειδή ο Ξερόλας είναι φύσει άπληστος και θέλει να κερδίσει παραπάνω από τα 100 ευρώ που κέρδισε με την παραπάνω διαδικασία κάνει το εξής. Ενώ έχει δανειστεί από τον Άγγελο μόλις ένα 5ετες ομόλογο αξίας 1000ευρώ, πάει στην αγορά και πουλάει 10 ομόλογα αξίας 1000ευρώ το καθένα. Στην ουσία τα 9 από αυτά τα ομόλογα που πούλησε δεν υπάρχουν, είναι δηλαδή γυμνά (naked). Πρόκειται για μια πολύ επικίνδυνη πρακτική short selling, καθώς δεν μπαίνει κανένα όριο στα πόσα γυμνά ομόλογα μπορεί κάποιος να πουλήσει. Στο απλό short selling, το όριο είναι τα πόσα ομόλογα υπάρχουν διαθέσιμα για πρόχειρο δανεισμό (repo).
Με αυτόν τον τρόπο μπορεί κάποιος να δημιουργήσει μια εικονική υπερπροσφορά ομολόγων στην αγορά και η ίδια αυτή η υπερπροσφορά να ρίξει τις τιμές. Πρακτικά η πτώση των τιμών γίνεται μια αυτο-εκπληρούμενη προφητεία και αυτός που εκτέλεσε την γυμνή πώληση το μόνο που έχει να κάνει, είναι -εκμεταλλευόμενος τον πανικό που δημιούργησε- να αγοράσει αυτά τα 10 ομόλογα πίσω σε σημαντικά χαμηλότερες τιμές.
Τώρα η Τράπεζα της Ελλάδος, μετά από μία μακροσκελή και επίτηδες δυσνόητη επιστολή παραδέχθηκε πως η παραπάνω πρακτική (το naked short) ήταν ανεκτή με ένα παραθυράκι που είχε αφήσει και θα εξηγήσουμε αμέσως.
Όταν κάποιος πουλάει ένα ομόλογο στην αγορά (Ηλεκτρονικη Δευτερογενης Αγορα Τίτλων που ανήκει στην ΤτΕ), είναι υποχρεωμένος μέσα σε διάστημα 3 ημερών να το παραδώσει στους διαπραγματευτές, προκειμένου να περιέλθει στα χέρια του αγοραστή. Αυτό είναι το λεγόμενο Τ+3. Υπάρχει λοιπόν η δυνατότητα, να πουλήσεις ένα ομόλογο σήμερα που δεν διαθέτεις. Αρα χρωστάς στον διαπραγματευτή ένα ομόλογο και πρέπει να το παραδώσεις σε 3 μέρες. Αν το ξανα-αγοράσεις μετά από δύο μέρες από τον ίδιο διαπραγματευτή, τότε ο διαπραγματευτής κάνει τα στραβά μάτια και πρακτικά ακυρώνει το χρέος σου (διότι ένα ομόλογο πουλησες, ένα αγόρασες, το άθροισμα σε ομόλογα είναι μηδέν).
Αυτό πρακτικά είναι μία πράξη naked short selling καθώς την ώρα που πουλούσες το ομόλογο, δεν είχες την υποχρέωση να το διαθέτεις (εστω και δανεικό όπως περιγράψαμε με τα repo).
Επειδή 3 μέρες είναι συνήθως ένα μικρό διάστημα για να αλλάξουν οι τιμές των ομολόγων σε κανονικές συνθήκες, κανείς δεν ασχολείται με το να κάνει naked short selling με αυτόν τον τρόπο. Για να κερδίσεις από μια τέτοια κατάσταση, πρέπει να πέσει αρκετά η τιμή μέσα σε μόλις 3 μέρες.
Η μπαλκονόπορτα της ΤτΕ
Αυτή είναι η κανονική διαδικασία. Όμως σε αυτή τη διαδικασία υπήρχε ένα παραθυράκι που η ΤτΕ είχε αφήσει ανοιχτό. Και αυτό το παραθυράκι ονομαζόταν failed εντολές. Όταν λοιπόν κάποιος πουλάει ένα ομόλογο, πρέπει σε 3 μέρες να το παραδώσει. Εάν δεν το κάνει, τότε η συναλλαγή θεωρείται failed, δηλαδή αποτυχημένη. Αποτυχημένη όμως δεν σημαίνει πως ακυρώνεται, διότι η πώληση έχει γίνει και υπάρχει ένας αγοραστής που περιμένει το ομόλογό του. Άρα στην ουσία η εντολή παραμένει εκκρεμής μέχρι ο πωλητής να φέρει το ομόλογο που έχει υποσχεθεί. Εάν ο πωλητής κάνει τον κινέζο, αυτό μπορεί να παραμείνει μέχρι και για 10 μέρες. Εάν το παρακάνει, τότε ο διαπραγματευτής έχει υποχρέωση να αγοράσει ένα ομόλογο ο ίδιος, να το δώσει στον αγοραστή και να στείλει τον λογαριασμό στον πωλητή. Όμως αυτό συνήθως δεν γίνεται διότι ο πωλητής που κάνει τον κινέζο, ξέρει μέχρι που τον παίρνει.
Με αυτόν τον τρόπο, ένας πωλητής ελληνικών ομολόγων μπορούσε να διατηρεί τη θέση του ανοιχτή για 10και μέρες χωρίς να έχει στα χέρια του το ομόλογο που είχε πουλήσει. Πρακτικά μπορούσε δηλαδή να έχει μια naked short εντολή χωρίς σχεδόν κανείς να τον ελέγχει.
Τον Οκτώβρη του 2009 η ΤτΕ πήρε μία απόφαση να απλοποιήσει ακόμα περισσότερο αυτή τη διαδικασία, διευκολύνοντας θεωρητικά οποιονδήποτε ήθελε να παίξει με αυτό το παραθυράκι. Τώρα, επειδή πιο πάνω εξηγήσαμε πόσο επικίνδυνο και πρακτικά παράνομο παιχνίδι είναι οι naked short εντολές. Εάν το συνδυάσουμε και με τη μπαλκονόπορτα που άνοιξε η ΤτΕ και τα απανωτά δημοσιεύματα για την ελληνική κρίση, καταλαβαίνουμε πως αυτό ήταν μία συνταγή που επέτρεπε σε οποιονδήποτε να εκτελέσει naked short εντολές για τουλάχιστον 10 συνεχείς ημέρες.
Αυτό συνεχίστηκε για κάμποσο, μέχρι που στις 8 Απρίλη το πράγμα ξεχείλωσε. Τότε, η επιτροπή που ελέγχει τον ΗΔΑΤ αποφάσισε να κλείσει το παράθυρο των failed εντολων με τον εξής απλό τρόπο. Για κάθε εντολή πώλησης, ο πωλητής θα πρέπει να προσκομίζει ένα ρέπο ημέρας αντίστοιχου ομολόγου (ένα δανεικό ομόλογο μίας ημέρας δηλαδή) μέχρι να προσκομίσει το πραγματικό ομόλογο που έχει στα χέρια του.
Πόρισμα πρώτο:
Η ΤτΕ είχε αφήσει ανοικτό ένα πολύ επικίνδυνο παράθυρο στην αγορά ομολόγων. Είτε το έκανε τον Οκτώβρη, είτε πιο πριν, αυτό το παράθυρο είχε τη δυνατότητα σε συνθήκες κρίσης να δημιουργήσει καταστάσεις υποτιμητικής κερδοσκοπίας στην αγορά ελληνικών ομολόγων. Άρα ο κ.Προβόπουλος είναι απολύτως υπεύθυνος γιαυτό το παράθυρο και θα πρέπει να παραιτηθεί.
Εάν δεν μπορούσε να καταλάβει τις συνέπειες αυτού του παράθυρου, είναι ανίκανος. Εάν ήξερε, τότε είναι συνένοχος και θα πρέπει να μιλήσει με τον εισαγγελέα.
Και ειλικρινά σε τέτοιες θέσεις, και σε τόσο απλές έννοιες σαν αυτές που μόλις εξήγησα, μου φαίνεται απίθανο κάποιος να μην καταλαβαίνει.
Πόρισμα δεύτερο:
Είναι πολύ εύκολο να δούμε εάν η περαιτέρω διευκόλυνση του Οκτώβρη του 2009 είχε κάποιο πραγματικό αντίκτυπο υποτιμητικής κερδοσκοπίας. Δεν χρειάζεται παρά να δούμε σε καθημερινή βάση τις πράξεις και τους όγκους των ομολόγων από τις αρχές του 2009 μέχρι σήμερα. Ταυτόχρονα θα πρέπει να δούμε τις πράξεις και τους όγκους των failed εντολών, του παραθύρου δηλαδή που χρησιμοποιούσαν όλοι όσοι ήθελαν να κάνουν naked short selling. Εάν προκύψει πως ένας ικανός όγκος πράξεων γινόταν fail, τότε πάλι ο εισαγγελέας θα πρέπει να παρέμβει.
Πόρισμα τρίτο:
Για το χάλι της χώρας, ευθυνόμαστε όλοι ως κοινωνία, ως επιχειρήσεις και ως πολιτικό προσωπικό. Για το τεράστιο χρέος μας δεν φταίει κανείς άλλος από εμάς τους ίδιους. Άρα αυτό το κείμενο δεν γράφτηκε για να δείξει πως κάποιοι κακοί άνθρωποι επιβουλεύονται την ανάδελφη και αθώα Ελλάδα. Αυτό που δείχνει το παραπάνω κείμενο, είναι πως η Ελλάδα, όντας ήδη ο αδύναμος κρίκος του ευρώ, έγινε στόχος υποτιμητικών πιέσεων και σε αυτό συνέβαλαν και οι αποφάσεις της ΤτΕ και άλλων παικτών που δεν είναι σκοπός αυτής της παρουσίασης να αναδείξει.
Πόρισμα τέταρτο:
Δεν υπάρχει ούτε ένας λόγος ακόμα και για έναν άνθρωπο που διαθέτει έστω κι ένα κουλούρι σε αυτή τη χώρα, να θέλει να παίξει με την υποτίμηση των ελληνικών ομολόγων. Επειδή ακούγονται διάφορα, θέλω να πω, πως όλα τα διάφορα που ακούγονται είναι παράλογα. Όχι διότι πχ, είναι αδύνατο κάποιοι να θέλουν τη χώρα να πάει στο ΔΝΤ, αλλά διότι το να παίζεις με τα ομόλογα του δημοσίου προκειμένου να το καταφέρεις, ισοδυναμεί με το να ρίξεις μία πυρηνική βόμβα στο γείτονα επειδή, είχε δυνατά τη μουσική.
Πόρισμα πέμπτο:
Έχουμε ακούσει όλα αυτά τα χρόνια για πολλά σκάνδαλα και πολλές φούσκες σε όλο τον κόσμο. Παρολα αυτά δεν υπάρχει μεγαλύτερη φούσκα και μεγαλύτερο σκάνδαλο από το να παίζεις με τα κρατικά ομόλογα ενός κράτους. Ακόμα και η υπόθεση των δομημένων ομολόγων των ασφαλιστικών ταμείων που είναι τεράστια (ποιες μίζες και άλλες παπαρες), είναι μικρή μπροστά στις συνέπειες που μπορεί να φέρουν η κατάρρευση των ομολόγων ενός κράτους. Πρόκειται ουσιαστικά για το τέλος του παιχνιδιού.
Πόρισμα έκτο:
είμαστε άξιοι της τύχης μας.
Οι "κουτόφραγκοι" και τα λεφτά του Παπανδρέα.
http://www.capital.gr/Articles.asp?id=959371
Να είστε απόλυτα βέβαιοι ότι «μας την είχανε στημένη» από το 1981 και μας περίμεναν στη γωνία. Από τότε, πριν τριάντα χρόνια, που μας έδιναν επιδοτήσεις για τη γεωργία και το τότε ΠΑΣΟΚ τα μοίραζε με τρόπο που έμοιαζε ότι τα έβγαζε από την τσέπη του. Ποιος δεν θυμάται τους «φουκαριάρηδες» γεωργούς της Κρήτης και της Πελοποννήσου που ψήφιζαν μετά μανίας ΠΑΣΟΚ γιατί «πήραμε τα λεφτά του Παπανδρέα παιδάκι μου και σωθήκαμε...» έλεγαν στους δρόμους και στα καφενεία. Και πρασίνιζε η Ελλάδα στις εκλογές. Γιατί εμείς θεωρούσαμε ότι μέχρι να καταλάβουν οι «κουτόφραγκοι» των Βρυξελλών τη «μηχανή», θα έχουμε πάρει και άλλη τετραετία.
Μας την είχανε στημένη και όταν το 1982 ο πρώτος διορισμένος διοικητής της ΔΕΗ έβαλε «ένα δωράκι στην τσέπη του...» και δικαιολογήθηκε πολιτικά με μοναδικό ψόγο ότι το δωράκι ήταν κομματάκι υψηλό... Μας την είχανε στημένη και τότε που επικοινωνούσαμε μαζί τους με Τέλεξ και με Φαξ (υψηλή τεχνολογία τότε για την Ελλάδα...) και οι κουτόφραγκοι των Βρυξελλών μας έστειλαν δωρεάν κομπιούτερ γραφείου για να τα στολίσουν σαν ανθοδοχεία στα γραφεία τους οι καρεκλοκένταυροι διευθυντές των υπουργείων.
Έκαναν ότι δεν καταλάβαιναν και όταν διορίζαμε τους αφισοκολλητές του ΠΑΣΟΚ ως βιομήχανους και πετρελαιάδες στον κρατικό τομέα και οικονομικοί υπουργοί με την ντουντούκα στο χέρι ούρλιαζαν ότι οι κρατικοποιήσεις θα θριαμβεύσουν και θα δικαιώσουν το λαό που εργάζεται στις κρατικές επιχειρήσεις.
Έκαναν ακόμη ότι δεν καταλάβαιναν και όταν οι εργατοπατέρες των συντεχνιών με τα 2-3 κινητά στο χέρι και με τις τζιπάρες τους υποχρέωναν το κράτος να αγοράζει ναυπηγεία, τσιμεντάδικα, χαρτοποιίες, υφαντουργίες μέχρι εργοστάσια ούζου για να βολευτούν οι κομματικοί και οι πρασινοφρουροί.
Μας άφηναν να τα αγοράζουμε και να τα περνάμε στις κρατικές Τράπεζες όπως ήταν την δεκαετία 1980-1990 η ΕΤΒΑ, η Εθνική, η Εμπορική και η ΑΤΕ.
Τα αποτελέσματα σε όλους γνωστά. Η ΕΤΒΑ καταστράφηκε, η Εθνική πούλησε όσο-όσο το κρατικό χαρτοφυλάκιο (έκανε πολύ καλά), η Εμπορική ψάχνει να βρει τον εαυτό της και η μετοχή της ΑΤΕ αξίζει όσο μία τυρόπιτα...
Μας άφηναν να ουρλιάζουμε εναντίον των ξένων επενδύσεων και των πολυεθνικών, μόνο που συμφωνούσαν μαζί τους όταν έφευγαν νύχτα από την Ελλάδα. Θυμηθείτε Pirelli, Goodyear, Nissan, Esso, Mobil, Texaco, Shell, BP, και περίπου 20 ελληνικές επιχειρήσεις που εκπροσωπούσαν και ξένα κεφάλαια και σκορπίστηκαν στην Τουρκία και στην Ανατολική Ευρώπη.
Έκαναν πάλι ότι δεν καταλάβαιναν και τη δεκαετία 1990-1980 όταν η Νέα Δημοκρατία συνέχισε την ίδια τακτική και νοοτροπία ΠΑΣΟΚ, αλλάζοντας απλώς αφισοκολλητές και κλακαδόρους στις κρατικές επιχειρήσεις που βρήκε. Μην ξεχνάμε ότι ο περιβόητος Οργανισμός-πλιάτσικο για τον εκσυγχρονισμό προβληματικών επιχειρήσεων (ΟΑΕ) διατηρήθηκε όλη την θητεία της τριετίας Νέας Δημοκρατίας μετά το 1990. Και όταν υφυπουργός της Ν.Δ. διαφώνησε με τον επικεφαλής του ΟΑΕ για σπατάλες απολύθηκε από την κυβέρνηση...
Μας περίμεναν στη γωνία και τότε που η Νέα Δημοκρατία διόριζε με καραβιές δικά της παιδιά στο δημόσιο και μοίραζε την «τράπουλα» των κρατικών προμηθειών με σημαδεμένα φύλλα. Άλλωστε την τότε κυβέρνηση της Ν.Δ. την έριξε η διαπλοκή και όχι μέτρα των «κουτόφραγκων».
Μας περίμεναν στη γωνία και με τους Ολυμπιακούς όταν δεν καταλαβαίναμε τα μηνύματα των επικεφαλής των Ολυμπιακών Αγώνων «Οι Έλληνες είναι φτωχοί αλλά θέλουν να δαπανούν χρήματα για αγώνες πολυτελείας».
Το γνώριζαν οι «κουτόφραγκοι» ότι θα φθάσουμε σε αδιέξοδο. Παρ΄ όλα αυτά οι κυβερνήσεις της Ν.Δ. του 2004 και του 2007 πίστεψαν ότι θα δουλέψουν και πάλι τις Βρυξέλλες με το δήθεν άνοιγμα της ενεργειακής αγοράς, με τα πλαστά στοιχεία για το έλλειμμα, με το δήθεν άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων, με το δήθεν άνοιγμα της αγοράς φυσικού αερίου. Πίστεψαν ότι θα έπειθαν τις Βρυξέλλες ότι αναβαθμίζουμε την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας όταν χαρατσώνανε κάθε επιχειρηματική δραστηριότητα για να πληρώσουν τους κομματικούς πελάτες που διόρισαν στο δημόσιο.
Και τώρα που βγήκαμε στη ζητιανιά για δανεικά μας πλάκωσαν στις σφαλιάρες.
Και μας έστειλαν με τις κλωτσιές και στο ΔΝΤ για νας μας φερθεί όπως στις Αφρικανικές χώρες. Γιατί η σημερινή τεχνογνωσία του ΔΝΤ μόνο εκεί περιορίζεται. Αλλά αυτό μας αξίζει. Και οι «κουτόφραγκοι» κάθονται τώρα πάλι στη «γωνία» και περιμένουν να δουν αν θα τολμήσουμε να μοιράσουμε όπως τότε και αυτά τα δανεικά των 120-140 δισ. ευρώ. Αν τα μοιράσουμε σαν λεφτά του Παπανδρέα... ή σαν λεφτά του κράτους για να «χτίσουμε» επιχειρηματίες σε εναλλακτικές μορφές ενέργειας, ή προϊόντα υποκατάστασης του πετρελαίου όπως, χωρίς ντροπή, έκαναν οι δύο προηγούμενες κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας.
Ας το καταλάβουμε επιτέλους τα δανεικά αυτά είναι αποτέλεσμα ζητιανιάς και ρεζιλέματος. Και θα το χωνέψουμε μόνο όταν δούμε ότι κανένα μα κανένα άλλο κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν θα φτάσει στο κατάντημα αυτό.
ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΦΤΩΧΟΙ !
...Να ξαναγίνουμε φτωχοί. Όπως ήμασταν πάντα. Όπως οι ήρωες των παλιών αναγνωστικών που οι γιαγιάδες έμοιαζαν με γιαγιάδες κι όχι με συνταξιούχες πόρνες. Όπου οι μπαμπάδες επέστρεφαν το μεσημέρι για να καθίσει ΟΛΗ η ελληνική οικογένεια στο τραπέζι και να φάει το σεμνό φαγητό –όσπρια πεντανόστιμα και ζαρζαβατικά με μαύρο ψωμί μοσχοβολιστό- ενώ η γάτα και ο σκύλος περίμεναν στωικά να 'ρθει η σειρά τους... Να ξαναγίνουμε φτωχοί όπως ήμασταν πριν σαράντα και πενήντα χρόνια. Τότε που ονειρευόμασταν εν μέσω γκρι, μπλε και μπεζ χρωμάτων, τότε που καμιά Ελληνίδα δεν φιλοδοξούσε να γίνει ψευδοξανθιά, τότε που η λάσπη κολλούσε συμπαθητικά στα παπούτσια μας και οι αυθεντικοί ζήτουλες βρίσκονταν έξω απ' τις εκκλησιές περιμένοντας το τέλος της λειτουργίας και του μνημόσυνου. Να ξαναγίνουμε φτωχοί πλην τίμιοι, χωρίς κινδύνους να ξεστρατίσουν οι αρχιμανδρίτες προς την ψηφιακή παιδοφιλία. Να βρούμε ξανά τις σωστές μας κλίμακες χωρίς αγωνία παρκαρίσματος και παχυσαρκίας. Να ξαναβρούμε τη γεύση του «μπατιρόσπορου», των ελαχιστοποιημένων αναγκών, να ανακαλύψουμε εκ νέου τον ποδαρόδρομο και το συγκινητικό μοντέλο της «γυναίκας της Πίνδου». Μόνο με τέτοιες ηρωικές διαδρομές ενδεχομένως να ακυρώσουμε το κόμπλεξ μας έναντι του Μπραντ Πιτ και της Ναόμι Κάμπελ.
Να ξαναβρούμε -γιατί όχι- και τους παλιούς καλούς εχθρούς (κυρίως από τα βόρεια) που σήμερα τους έχουμε σκλάβους στα παβιγιόν μας . Να ξετρελαθούμε από την επικοινωνιακή μας υστερία με τα σιχαμένα κινητά τηλέφωνα που κατάργησαν κάθε έννοια ιδιωτικής ζωής. Να σκάψουμε στις αυλές -όσοι έχουν αυλές- και να κάνουμε παραδοσιακούς ασβεστόλακκους για να ασπρίζουμε τα
δέντρα έτσι για καλαισθησία και υγεία. Να βρούμε πάλι τη σημασία του χώματος καταργώντας το καυσαέριο του επάρατου τρέχοντος πολιτισμού.
Να εφεύρουμε τις παλιές νοσοκόμες που σέρνονταν από σπίτι σε σπίτι ρίχνοντας ενέσεις πενικιλίνης στα οπίσθια ολόκληρου του Έθνους. Να προσδιορίσουμε ξανά την ντροπή και τον «σεβασμό» προσέχοντας το βλακώδες λεξιλόγιο των τέκνων μας. Επιτέλους, όποιο τέρας βρίζει ή χρησιμοποιεί την πάνδημη και πολυμορφική λέξη «ΜΑΛΑΚΑΣ» πάνω από εκατό φορές την ημέρα να το μπουκώνουμε με «κόκκινο πιπέρι εξόχως καυτερό», όπως τον καιρό της εξαίρετης φτώχειας μας.
Να μάθουμε να χρησιμοποιούμε τα κουλά μας χέρια σε δουλειές που σήμερα δίνουμε του κόσμου τα λεφτά, όπως μεταποίηση ρούχων, αλλαγές γιακάδων στα πουκάμισα, καρικώματα στις κάλτσες, υδραυλικές και σχετικές εργασίες. Να απαγορευτεί διά ροπάλου το γκαζόν που για μας τους πρώην φτωχούς δεν σημαίνει απολύτως τίποτα. Στη θέση του να φυτευτούν λαχανικά ή και
οπωροφόρα για να μην καλοσυνηθίζουμε την κάστα των μανάβηδων. Κάποτε ο μαϊντανός, τα κρεμμύδια και τα σκόρδα ήταν τα βασικά καλλωπιστικά των κήπων μας . Να επανακτήσουμε το κύρος μας, χρησιμοποιώντας βέργες κι ό,τι τέλος πάντων απαιτούσε ο βασικός σωφρονιστικός κώδικας τα χρόνια της περήφανης ανέχειας..
Σταματήστε τις ψυχολογίες και τις παραφιλολογίες για τα «τραύματα» των παιδιών.
Μόνο λύσεις γήινες και πρακτικές -χωρίς ενστάσεις από τον Ρομπέν της ευαισθησίας, τον ΣΥΡΙΖΑ- θα αποκαταστήσουν την τρέλα και το χάος που υπαινίσσονται οι στατιστικές.
Να θυμηθούν οι Νεοέλληνες πως προέρχονται απ' τον Μεγαλέξανδρο, από τον Μιλτιάδη, τον Αριστείδη και προφανώς απ' τον... Αλκιβιάδη, πράγμα που σημαίνει ότι μπορούν να βάλουν σε ενέργεια τον «δίκαιο θυμό» αν συμπέσουν με ληστές τραπεζών, περιπτέρων, σούπερ μάρκετ και κοσμηματοπωλείων. Κανένας δισταγμός.. Τα παλιά χρόνια για ψύλλου πήδημα σε μπαγλάρωναν. Θυμήσου και κόψ' τους τα χέρια ή και τα αχαμνά. Επιτέλους ας σταματήσουμε την ευρωπαϊκή μας ψυχοπάθεια.. ΠΟΤΕ κανένας Έλληνας δεν έγινε σωστός Ευρωπαίος. Ούτε καν ο
Αβραμόπουλος ούτε καν ο Σημίτης και άλλοι τέτοιοι που μου διαφεύγουν. Απ' τον καιρό που σταματήσαμε να θυμώνουμε σωστά, την πατήσαμε. Σταματήστε το «ντόπινγκ» με το τσουλαριό των λαϊκών ασματομουλάρων. ΠΟΣΟΥΣ ΠΙΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΕΣ ΧΩΡΑ Η ΕΛΛΑΣ, κύριοι καναλάρχες της πλάκας; Δεν είναι καιρός να ξεβρωμίσει ο τόπος απ' τους εκφραστές του τραγουδιστικού Κάμα Σούτρα; ΠΟΙΟΣ θα μαζέψει τις ελιές στα περιβόλια όταν ο κάθε πικραμένος ονειρεύεται να γίνει αφίσα στη Συγγρού; Ποιός θα καθαρίσει τη Συγγρού απ' το αίσχος της
καψουρικής ταπετσαρίας, κύριοι δήμαρχοι; Οι τραβεστί; Οι καημένες οι τραβεστί έχουν άλλες υποχρεώσεις...
Μη φοβάστε τη φτώχεια. Η πατρίδα μας είναι ευλογημένη έστω κι αν δεν παράγει λαμαρίνες αυτοκινήτων ή καλής ποιότητας νάρκες και όπλα για τους τριτοκοσμικούς..
Θυμηθείτε την ευλογία του ελαιόλαδου, της κορινθιακής σταφίδας, του χαλβά Φαρσάλων, των εσπεριδοειδών, της σαρδέλας και των λατρεμένων ραδικιών.
Λάδι, χόρτα, ελίτσες, λίγο τυρί και ψωμί ζεστό, να φρεσκάρουμε στο μνημονικό μας το παλιό αναγνωστικό του Δημοτικού. Το ξέρω πως είναι ζόρι να κόψουμε το σούσι απότομα, όμως ήρθε ο καιρός να αναβιώσουμε την όπερα της πεντάρας, της δεκάρας και των άλλων χρηστικών μας αξεσουάρ.
Μια δοκιμή νομίζω πως θα μας πείσει...
ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΣ και ο θεός των μικρών πραγμάτων μαζί μας
MAX KEISER: ΘΑ ΣΑΣ ΠΑΡΟΥΝ ΤΗΝ ΑΓΕΛΑΔΑ ΚΑΙ ΘΑ ΣΑΣ ΠΟΥΛΑΝΕ ΤΟ ΓΑΛΑ ΤΗΣ
Ο Max Keiser παραχώρησε ακόμα μία συνέντευξη, στη δημοσιογράφο Έλεν Σκόπις στο Athens Intl Radio στις 23 Απριλίου, στην οποία εξηγεί επακριβώς το τι συμβαίνει σήμερα στην Ελλάδα, αλλά και τι πρόκειται να συμβεί από τα σχέδια των συνεργατών του ΔΝΤ και την οικονομική υποδούλωση της χώρας, βήμα προς βήμα. Ακολουθεί το κείμενο της συνέντευξης:
Δημοσιογράφος: Ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου χαρακτήρισε το σχέδιο εξόδου από την κρίση ως άκρως απαραίτητο. Είπε ότι είναι απόλυτη ανάγκη, εθνική ανάγκη. Ισχύει αυτό κατά την άποψή σου;
Max Keiser: Κατ' αρχάς θα πρέπει να τονίσω, Έλεν, ότι τα γεγονότα, όπως αυτά εξελίχτηκαν τους τελευταίους μήνες, ήταν σύμφωνα με το σενάριο που είχα περιγράψει εδώ και αρκετό καιρό. Πριν από αρκετούς μήνες σου είχα πει ακριβώς τι θα συμβεί, ότι δηλαδή το ΔΝΤ θα προσφέρει στους Έλληνες ένα πακέτο διάσωσης αν και εφόσον εκείνοι το θελήσουν. Και ενώ με το ένα χέρι θα προσφέρει στους Έλληνες αυτό το πακέτο, η αγορά ομολόγων, που ελέγχεται από τα hedge funds, θα καταστρέψει τη ελληνική αγορά ομολόγων, θα τιμωρήσει -την ώρα του "μαστιγίου"- χτυπώντας την ελληνική κυβέρνηση ώσπου εκείνη να υποκύψει στο ΔΝΤ. Έτσι κι έγινε. Χθες και σήμερα, λοιπόν, οι οικονομικοί τρομοκράτες αποδόμησαν την ελληνική αγορά ομολόγων, έσυραν στην ομηρία την ελληνική οικονομία, οπότε ο Έλληνας πρωθυπουργός ενέδωσε στις πιέσεις για να κατευνάσει τους οικονομικούς τρομοκράτες, λέγοντας «Ναι. Θα δεχτούμε τη βοήθεια του ΔΝΤ». Αυτή ακριβώς την πρόβλεψη είχα κάνει και έγιναν όλα όπως τα είπα.
Δ: Ωστόσο, όλα δείχνουν πως η Ελλάδα δεν είχε άλλη επιλογή.
Max Keiser: Αυτό δεν είναι καθόλου αλήθεια. Η Ελλάδα έχει στη διάθεσή της μια σειρά από επιλογές. Ας δούμε πρώτα απ' όλα: γιατί βρίσκεται η Ελλάδα σε αυτή τη δεινή θέση; Διότι το 2000, αφού είχε υπογραφεί η συνθήκη του Μάαστριχτ και όταν έμπαινε στην ΟΝΕ, η Ελλάδα πουλήθηκε από την Goldman Sachs και κάποιους απατεώνες λογιστές που έκρυψαν τα χρέη της. Αυτό ήταν η αρχή μιας δεκαετίας κατά την οποία η Ελλάδα… Αυτό δρομολογήθηκε πριν από δέκα χρόνια. Η Ελλάδα, η ελληνική οικονομία εδώ και δέκα χρόνια οδεύει προς το θάνατό της. Τώρα βρισκόμαστε στην κορύφωση, όπου στέφθηκε με επιτυχία ένα στρατηγικό σχέδιο δέκα ετών που απέβλεπε στην καταστροφή της ελληνικής οικονομίας, τον εμπρησμό της ουσιαστικά για χάρη της κερδοσκοπίας. Η επιλογή που είχε η χώρα τότε ήταν πρώτα και κύρια η απομάκρυνση της Goldman Sachs. Τη βδομάδα που μας πέρασε η ολλανδική κυβέρνηση έβγαλε ανακοίνωση που έλεγε: «Θα πρέπει να απομακρύνουμε την Goldman Sachs». Η βρετανική κυβέρνηση επίσης εξετάζει το ενδεχόμενο απομάκρυνσης της Goldman Sachs. Η μια χώρα μετά την άλλη συνειδητοποιεί ότι αν επιτρέψεις σε οικονομικούς τρομοκράτες να εισβάλουν στη χώρα σου, πας γυρεύοντας.
Το πρώτο πράγμα που οφείλει να κάνει η ελληνική κυβέρνηση είναι να δηλώσει: «Ελάτε να πετάξουμε έξω τους οικονομικούς τρομοκράτες, να πετάξουμε έξω το ΔΝΤ». Δεύτερον, δεδομένου του τι προηγήθηκε, εξυπακούεται ότι τα χρέη που επέσυρε η Ελλάδα ήταν αποτέλεσμα παράνομης διαδικασίας έκδοσης ομολόγων από τη Wall Street. Δεν υπάρχει καμία υποχρέωση εκ μέρους της Ελλάδας να εξοφλήσει αυτά τα χρέη. Δημιουργήθηκαν με παράνομες διαδικασίες, πουλήθηκαν με παράνομες διαδικασίες, άρα δεν έχει καμία σχέση μ' αυτά ο ελληνικός λαός. Δεν πρέπει να επιβληθούν μέτρα λιτότητας στον ελληνικό λαό μόνο και μόνο για να εισπράξουν «χριστουγεννιάτικο μπουναμά» οι τραπεζίτες της Wall Street. Είναι άδικο. Οι Έλληνες δεν επιτρέπεται να είναι υποχρεωμένοι να δεχτούν μέτρα λιτότητας για να εισπράξουν οι τραπεζίτες της Wall Street τα «δώρα των Χριστουγέννων» τους εδώ. Τρίτον, θα πρέπει η ελληνική κυβέρνηση να θέσει σε δημοψήφισμα την πρότασή της και να ζητήσει από τον ελληνικό λαό να ψηφίσει: «Θα πρέπει, ναι ή όχι, να δεχτούμε το ΔΝΤ στη χώρα μας;» Τέταρτον -είναι κι αυτό μια πιθανότητα- αν η ελληνική κυβέρνηση δεν είναι διατεθειμένη να σεβαστεί την επιθυμία του λαού, τότε θα πρέπει να υπάρξει η δυνατότητα διεξαγωγής νέων εκλογών, ώστε να υπάρξει μια κυβέρνηση στην Ελλάδα που θα φροντίσει τα συμφέροντα του λαού και όχι αυτά των τραπεζών της Wall Street.
Δ: Εν τω μεταξύ, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το ΔΝΤ και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα συνεδριάζουν στην Αθήνα για να απεργαστούν τους όρους αυτού του πακέτου βοήθειας. Τι μπορεί να περιμένει ο ελληνικός λαός;
Max Keiser: Δεινά.
Δ: Μπορείς να γίνεις πιο σαφής;
Max Keiser: Οι Έλληνες θα χάσουν τον έλεγχο των κερδοφόρων στοιχείων ενεργητικού της χώρας. Ήδη έχουν χάσει τον έλεγχο των τελών αεροδρομίων και των λαχειοφόρων αγορών. Στο μέλλον θα χάσουν τον έλεγχο των λιμανιών και των πόρων που θα επενδύονταν στην τουριστική δραστηριότητα. Όλα αυτά τα χρήματα θα καταλήξουν σε τράπεζες της Wall Street. Ουσιαστικά οι Έλληνες θα πουλήσουν την αγελάδα και στη συνέχεια θα αρχίσουν να αγοράζουν το γάλα της. Αυτό είναι που η Wall Street αποκαλεί «στρατηγική»: να καταφέρνουν μια χώρα να τους πουλήσει την αγελάδα της και έπειτα να την αναγκάζουν να αγοράζει το γάλα της. Η Wall Street θέλει και αναγκάζει τους Έλληνες να της πουλήσουν τα «πετράδια του στέμματος» της ελληνικής οικονομίας, για να τους αναγκάσει αργότερα να τα αγοράσουν σε πολύ υψηλότερη τιμή. Θα σου πω ακριβώς τι πρόκειται να γίνει. Σε πέντε χρόνια θα δείτε το ισχυρότερο 1/10 του 1% του πληθυσμού της Ελλάδας να ελέγχει το 99% του πλούτου της χώρας. Το ασθενέστερο 99% + του πληθυσμού θα ζει μέσα στην απόλυτη φτώχεια. Κάπως σαν την Σαουδική Αραβία.
Ο Max Keiser είναι οικονομικός αναλυτής, συνεργάτης των τηλεοπτικών σταθμών Al Jazeera International και Russia Today.
Τετάρτη 28 Απριλίου 2010
Oι υπεύθυνοι για την οικονομική κατάσταση της Ελλάδας
Αυτοί είναι οι πρωθυπουργοί της Ελλάδας από το 1980 έως και σήμερα.
Αυτοί είναι που παρέλαβαν το έλλειμμα 2 δις ευρώ και το έφτασαν σήμερα 325 δις ευρώ. Αυτοί είναι που παρέδωσαν την χώρα στους διεθνείς κερδοσκόπους και στο ΔΝΤ, όπου απευθύνονται κυρίως τριτοκοσμικές χώρες.
ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΚΑΣΤΟΥΝ ΓΙΑ ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ, ΓΙΑ ΚΑΤΑΣΠΑΤΑΛΗΣΗ ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ, ΓΙΑ ΕΓΛΗΜΑΤΑ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ ΚΑΙ ΕΘΝΟΥΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΜΕΡΟΥΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΑΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ ΣΕ ΞΕΝΟΥΣ.
Και κάποιοι από αυτούς είναι δυστυχώς αυτοί που μας κυβερνούν ακόμη και σήμερα.
Ένα ρητό λέει ότι ο κάθε λαός έχει τις κυβερνήσεις που του αξίζουν.
Μάλλον έχει πολύ μεγάλο δίκιο. Αυτοί μας αξίζουν όντως, αφού τους ψηφίζουμε ακόμη και δεν επαναστατούμε για να τους παραπέμψουμε στην Δικαιοσύνη. Αλλά τώρα θα μου πείτε ποια δικαιοσύνη. Το ένα χέρι νίβει το άλλο και τα δύο το πρόσωπο. Οπότε μην περιμένουμε τίποτα.
05/1980-10/1981: Γεώργιος Ράλλης
10/1981-07/1989: Ανδρέας Παπανδρέου
07/1989-10/1989: Τζανής Τζαννετάκης
10/1989-11/1989: Ιωάννης Γρίβας (Υπηρεσιακός)
11/1989-04/1990: Ξενοφών Ζολώτας
04/1990-10/1993: Κωνσταντίνος Μητσοτάκης
10/1993-01/1996: Ανδρέας Παπανδρέου
01/1996-03/2004: Κωνσταντίνος Σημίτης
03/2004-10/2009: Κωνσταντίνος Α. Καραμανλής
10/2009-σήμερα: Γεώργιος Α. Παπανδρέου
ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ και της ΧΩΡΑΣ!!!!!!
Ο δρόμος για την Ιθάκη.....
Στο διάγγελμα του για την προσφυγή στο μηχανισμό στήριξης ο Γ. Παπανδρέου αναφέρει:
"...Βρισκόμαστε σε μια δύσκολη πορεία, μια νέα Οδύσσεια για τον Ελληνισμό. Όμως, πλέον, ξέρουμε το δρόμο για την Ιθάκη και έχουμε χαρτογραφήσει τα νερά.
Μπροστά μας έχουμε ένα ταξίδι με απαιτήσεις από όλους μας, αλλά με μια νέα συλλογική συνείδηση και κοινή προσπάθεια θα φθάσουμε εκεί ασφαλείς, πιο σίγουροι, πιο δίκαιοι, πιο περήφανοι..."
"Κάποιος πρέπει να πληροφορήσει τον Γ. Παπανδρέου ότι και ο Οδυσσέας ήξερε το δρόμο για την Ιθάκη αλλά του πήρε 10 χρόνια για να φτάσει.
ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ οι άλλοι πέθαναν στην διαδρομή.
Μίκης Θεοδωράκης για το ΔΝΤ
Με τον κοινό νου που διαθέτω, δεν μπορώ να εξηγήσω και ακόμα περισσότερο να δικαιολογήσω την ταχύτητα με την οποία κατρακύλησε η χώρα μας από τα επίπεδα του 2009 σε τέτοιο σημείο, ώστε με το ΔΝΤ να απολέσουμε ένα μέρος της εθνικής μας κυριαρχίας και να τεθούμε σε καθεστώς κηδεμονίας.
Και είναι περίεργο ότι κανείς έως τώρα δεν ασχολήθηκε με το πιο απλό, δηλαδή την οικονομική μας διαδρομή με αριθμούς και στοιχεία από τότε έως τώρα, ώστε να καταλάβουμε κι εμείς οι αδαείς τους πραγματικούς λόγους αυτής της πρωτοφανούς και ιλιγγιώδους εξελίξεως, που έχει ως αποτέλεσμα την απώλεια της εθνικής μας αυτοτέλειας και μαζί της την διεθνή ταπείνωση.
Ακούω για το χρέος των 360 δισεκατομμυρίων, όμως συγχρόνως βλέπω ότι τα ίδια και μεγαλύτερα χρέη έχουν πολλές άλλες χώρες. Άρα δεν μπορεί να είναι αυτή η βασική αιτία της κακοδαιμονίας. Επίσης με προβληματίζει το στοιχείο της υπερβολής στα διεθνή χτυπήματα με στόχο την χώρα μας, μαζί με ένα τόσο καλά εναρμονισμένο συντονισμό εναντίον μιας ασήμαντης οικονομικά χώρας, που καταντά ύποπτος. Έτσι οδηγούμαι στο συμπέρασμα ότι κάποιοι μας ντρόπιασαν και μας φόβισαν, για να μας οδηγήσουν στο ΔΝΤ, που αποτελεί βασικό παράγοντα της επεκτατικής πολιτικής των ΗΠΑ και όλα τα άλλα περί ευρωπαϊκής αλληλεγγύης ήταν στάχτη στα μάτια μας, για να μη φανεί ότι πρόκειται για μια καθαρά αμερικανική πρωτοβουλία, για να μας ρίξει σε μια εν πολλοίς τεχνητή οικονομική κρίση, ώστε να φοβηθεί ο λαός μας, να φτωχύνει, να χάσει πολύτιμες κατακτήσεις και τέλος να γονατίσει, έχοντας δεχθεί να τον κυβερνούν ξένοι. Όμως γιατί; Για να εξυπηρετηθούν ποια σχέδια και ποιοι στόχοι;
Παρʼ ό,τι υπήρξα και παραμένω οπαδός της ελληνοτουρκικής φιλίας, εν τούτοις πρέπει να πω ότι με φοβίζει αυτή η αιφνίδια σύσφιξη των κυβερνητικών σχέσεων, οι επαφές υπουργών και άλλων παραγόντων, οι επισκέψεις στην Κύπρο και η έλευση του Ερντογκάν. Υποψιάζομαι ότι πίσω απʼ αυτά κρύβεται η αμερικανική πολιτική με τα ύποπτα σχέδιά της, που αφορούν τον γεωγραφικό μας χώρο, την ύπαρξη υποθαλάσσιων κοιτασμάτων, το καθεστώς της Κύπρου, το Αιγαίο, τους βόρειους γείτονές μας και την αλαζονική στάση της Τουρκίας, με μόνο εμπόδιο την καχυποψία και την εναντίωση του ελληνικού λαού.
Όλοι γύρω μας, ποιος λίγο ποιος πολύ, είναι δεμένοι στο άρμα των ΗΠΑ. Η μόνη παραφωνία εμείς, που από την επιβολή της Χούντας και την απώλεια του 40% της Κύπρου ως τους εναγκαλισμούς με τα Σκόπια και τους υπερεθνικιστές Αλβανούς, δεχόμαστε συνεχώς χτυπήματα δίχως να βάλουμε μυαλό.
Θα έπρεπε λοιπόν να καταργηθούμε ως λαός και αυτό ακριβώς γίνεται σήμερα. Καλώ τους οικονομολόγους, πολιτικούς, αναλυτές να με διαψεύσουν. Πιστεύω ότι δεν υπάρχει άλλη λογικοφανής εξήγηση παρά το γεγονός ότι υπήρξε μια διεθνής συνωμοσία, στην οποία συμμετείχαν και οι Ευρωπαίοι φιλοαμερικανοί τύπου Μέρκελ, η ευρωπαϊκή Τράπεζα, ο διεθνής αντιδραστικός τύπος, που όλοι μαζί συνωμότησαν για το «μεγάλο κόλπο» της υποβάθμισης ενός ελεύθερου Λαού σε υποτελή. Τουλάχιστον εγώ δεν μπορώ να δώσω καμμία άλλη εξήγηση. Παραδέχομαι όμως ότι δεν διαθέτω ειδικές γνώσεις αλλά μιλώ βασισμένος στον κοινό νου. Ίσως και πολλοί άλλοι να σκέφτονται όπως εγώ κι αυτό ίσως το δούμε στις μέρες που θα ʽρθουν.
Πάντως θα ήθελα να προετοιμάσω την κοινή γνώμη και να τονίσω ότι εάν η ανάλυσή μου είναι ορθή, τότε η οικονομική κρίση (που όπως είπα μας επεβλήθη) δεν είναι παρά μόνο το πρώτο πικρό ποτήρι στο λουκούλειο γεύμα που θα ακολουθήσει και που αυτή τη φορά θα αφορά ζωτικά και κρίσιμα εθνικά μας θέματα, που δεν θα ήθελα ούτε να φανταστώ πού θα μας οδηγήσουν.
Μακάρι να έχω άδικο.
Αθήνα, 27.4.2010
Μίκης Θεοδωράκης
Ποια είναι αυτή η μητέρα;
Έχει ένα γιο (να της ζήσει) που πηγαίνει στη Δευτέρα Λυκείου. Ο γιός της, όμως πηγαίνει σε ιδιωτικό Σχολείο (στου Γείτονα στη Βάρη) και μάλιστα ΔΕΝ παρακολουθεί το Ελληνικό πρόγραμμα αλλά το IB(Διεθνές Μπακαλορεά).
Όλα αυτά σημαίνουν δύο πράγματα:
1. Δεν έχει εμπιστοσύνη στο.... Δημόσιο Σχολείο.
2. Δεν έχει εμπιστοσύνη στο Ελληνικό Πανεπιστήμιο, αφού είναι γνωστό ότι όποιος παρακολουθεί το ΙΒ δεν έχει δικαίωμα συμμετοχής στις Πανελλήνιες εξετάσεις και πρέπει να συνεχίσει τις σπουδές στο εξωτερικό.
Ποια είναι αυτή η μητέρα;
Μα η Άννα Διαμαντοπούλου, Υπουργός Παιδείας, που το απόγευμα υπεραμύνθηκε στη Βουλή του Δημόσιου Σχολείου και Πανεπιστημίου!
Αυτά.
ΔΩΣΙΛΟΓΙΣΜΟΣ των Κυβερνήσεων-Παράδοση της Χώρας σε ξένο Κυβερνήτη
Αντιγράφω ένα κομμάτι από ένα καταπληκτικό άρθρο που βρήκα στο blog Πολιτική Ανατροπή.
Όπου ο Έλληνας ήξερε το εχθρό του τον αντιμετώπισε άμεσα και επεκράτησε. Το προδότη όμως; που κρατά κρυφά και την ιδιότητά του και τον τρόπο που θα σε παραδώσει; Ήταν ο μοναδικός τρόπος για να έχει ξένο κυβερνήτη η Ελλάδα: με την αρπαγή του πλούτου της.
Αυτή την εποχή η Ελλάδα ζει το χειρότερο Εφιάλτη της: η ανακοίνωση της υποδούλωσης της στους ορκισμένους εχθρούς της έγινε από τα ΜΜΕ ωραιοποιημένα ως δήθεν χρέος των Ελλήνων λες και ο Έλληνας πολίτης διαχειρίστηκε το βιός του, λες και ο Έλληνας θέλησε προγραμμάτισε να αυτοκτονήσει.
Από το 1981 ο άκρατος δανεισμός όμως έγινε ερήμην των Ελλήνων Πολιτών και σήμερα το έλλειμμα δεν είναι 300 δις € αλλά 1 τρις €. Αποσιωπάται η απώλεια της περιουσίας των ταμείων, οι εισπράξεις από την πώληση ΔΕΚΟ, οι δόλιες υπερτιμολογήσεις εξοπλισμών κλπ κλπ. Αποσιωπάται ο κόπος των Ελλήνων ο οποίος μεταφέρθηκε σε συγκεκριμένες τσέπες μεθοδευμένα για την υποδούλωση της Ελλάδας.
Σήμερα η παράδοση της χώρας σε ξένο κυβερνήτη είναι γεγονός επίσημα ανακοινωμένο και έγινε με μεθοδευμένο τρόπο από τις κυβερνήσεις της Ελλάδας.
Όταν μεθοδεύεται η παράδοση ενός λαού σε εχθρό από (δήθεν) Έλληνες, αυτό καλείται δωσιλογισμός και, σύμφωνα με το Σύνταγμα, οι πολίτες υποχρεούνται να υπερασπίσουν την πατρίδα τους από κάθε δόλιο ανθέλληνα.
Πρέπει να συσταθεί ειδικό δικαστήριο με ενόρκους Έλληνες πολίτες και να απαγγελθούν οι κατηγορίες δωσιλογισμού και υπονόμευσης από δόλο της Ελλάδας. Η ποινή του Θανάτου να επανέλθει μόνο για δωσίλογους.
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στην ακόλουθη διεύθυνση: http://anatropi.pblogs.gr/2010/04/dwsilogismos-twn-kybernhsewn-paradwsh-ths-hwras-se-xeno-kybernht.html
Σάββατο 24 Απριλίου 2010
Παρασκευή 23 Απριλίου 2010
Η πιο μαύρη σελίδα στην ιστορία του Ελληνικού Έθνους μετά την Μικρασιατική καταστροφή
Η σημερινή ενεργοποίηση του «μηχανισμού στήριξης» όπως λέγεται και στην ουσία της προσφυγής της χώρας στο ΔΝΤ αποτελεί κατά την γνώμη μου την πιο μαύρη σελίδα στην ιστορία του Ελληνικού Έθνους μετά την Μικρασιατική καταστροφή.
Αποτελεί στην ουσία παραχώρηση της Εθνικής μας κυριαρχίας και άμεση παράδοση στις ορέξεις των Ευρωπαίων και Αμερικανών κερδοσκόπων.
Πλέον η χώρα θα είναι υπό ομηρία. Δεν υπάρχει Ελληνική κυβέρνηση. Όλοι πλέον θα είναι ανδρείκελα που θα υπακούουν θέλοντας και μη στις επιθυμίες του ΔΝΤ και της Μέρκελ.
Καμία απόφαση δεν πρόκειται να ληφθεί από την κυβέρνηση αν πρώτα δεν εγκριθεί από τα αρπακτικά του ΔΝΤ και της Ευρώπης.
Ότι γουστάρουν θα κάνουν. Και ξέρουμε πολύ καλά όλοι τι θέλουν να κάνουν, προκειμένου θεωρητικά, να εξασφαλίσουν την αποπληρωμή των δανείων που θα μας δώσουν.
Θα ζητήσουν απολύσεις Δημοσίων υπαλλήλων με τον αριθμό που εικάζεται να φτάνει στις 130.000 εργαζομένους. Θα ζητήσουν την κατάργηση των επιδομάτων αδείας και των δώρων Πάσχα και Χριστουγέννων.
Θα ζητήσουν περαιτέρω αύξηση του ΦΠΑ (ίσως στο 25%) . Θα ζητήσουν επιβολή νέων φόρων σε ποτά, τσιγάρα και καύσιμα. (Βλέπω την βενζίνη να φτάνει στα 2 ευρώ ανά λίτρο στην καλύτερη περίπτωση).
Θα ζητήσουν αποκρατικοποίηση σχεδόν όλων των δημόσιων και κοινωφελών επιχειρήσεων. Ειδικά των κερδοφόρων, (ΔΕΗ, ΟΤΕ, Κρατικές Τράπεζες κτλ). Θα ζητήσουν μείωση στις ήδη χαμηλότατες συντάξεις που παίρνουν οι Έλληνες. Θα ζητήσουν περαιτέρω αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης (ίσως φτάσουμε τελικά στα 68-70 χρόνια).
Θα ζητήσουν ελεύθερες απολύσεις χωρίς αποζημίωση φυσικά. (Βλέπω την ανεργία να φτάνει το 20% σε λίγους μήνες. Ήδη είναι 12% περίπου).
Θα τα ζητήσουν όλα και θα τα πάρουν όλα.
Στην ουσία θα ζήσουμε μια από τις χειρότερες σκλαβιές, από τους πιο σκληρούς δυνάστες που υπάρχουν παγκοσμίως.
Γιατί οι χειρότεροι δυνάστες είναι αυτοί που επιβάλλονται με το χρήμα και όχι με τους πολέμους.
Δείτε τι έγινε στην Αργεντινή και στις χώρες της Ασίας και θα καταλάβετε τι μας περιμένει.
Τι μπορούμε να κάνουμε εμείς? Δυστυχώς μάλλον τίποτα. Ότι και να κάνουμε δεν πρόκειται να αλλάξει η κατάσταση. Ούτε πρόκειται να υποχωρήσουν τα «κοράκια» στις απαιτήσεις τους. Τα χρήματα τους στην ουσία προσπαθούν να διασφαλίσουν και θα το κάνουν με κάθε κόστος.
Το θέμα είναι ότι οι Ευρωπαίοι «εταίροι» μας κάθε άλλο παρά συμπαράσταση μας προσφέρουν με τον περίφημο μηχανισμό στήριξης, αφού στην ουσία θα δανείζονται οι ίδιοι με επιτόκια 2,5% - 3% και δανείζουν εμάς με επιτόκια γύρω στο 5% με 5,5% , όπως αποφασίστηκε στην τελευταία σύσκεψη της Ευρωζώνη.
Δηλαδή για δάνεια της τάξης των 30 δις ευρώ που θα μας δώσουν οι «Ευρωπαίοι εταίροι μας», θα κερδίσουν πάνω από 1 δις ευρώ από την διαφορά των επιτοκίων που δανείζονται και μας δανείζουν αντίστοιχα. Και αν λάβουμε υπόψη μας το γεγονός ότι η αποπληρωμή θα γίνει σε αρκετά χρόνια τότε το κέρδος τους θα είναι ασφαλώς πολλαπλάσιο του 1 δις που ανέφερα πιο πριν.
Αλλά αυτά δεν τα λέει κανείς στους Γερμανούς πολίτες που ωρύονται ώστε να μην μας δανείσει η Γερμανία, πιστεύοντας ότι θα ζημιωθεί η χώρα τους. Γιατί φυσικά συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Η Γερμανία θα βγει κερδισμένη από αυτή την ιστορία όπως και όλοι οι δανειστές μας.
Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΕΣΤΩ ΗΘΙΚΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΦΤΑΙΝΕ ΤΙΠΟΤΑ, ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΟΔΗΓΗΘΟΥΝ ΣΤΗΝ ΦΥΛΑΚΗ ΌΛΟΙ ΟΣΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΑΝ ΑΠΟ ΤΟ 1981 ΕΩΣ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ.
Γιατί αυτοί είναι οι πραγματικοί υπαίτιοι της σημερινής κρίσης. Αυτοί πήραν το έλλειμμα από 2 δις ευρώ και το έφτασαν στα 325 δις ευρώ που θα είναι στο τέλος του έτους.
Αυτοί εξαπατούσαν την Ευρωπαϊκή Ένωση με ψεύτικα στοιχεία για τα οικονομικά της χώρας. Αυτοί μας έβαλαν στην ΟΝΕ με ψεύτικα στοιχεία και δημιουργική λογιστική.
Ειδικά οι μισοί τουλάχιστον υπουργοί από τις τελευταίες 6 κυβερνήσεις, θα έπρεπε να βρίσκονται ήδη στην φυλακή, με κακουργηματικές πράξεις να τους βαραίνουν και κυρίως με την κατηγορία της ΕΣΧΑΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ.
Το 1980 το χρέος της Ελλάδας αντιστοιχούσε στο 22,9% του ΑΕΠ και ήταν περίπου 1,99 δις ευρώ και σήμερα είναι 300 δις ευρώ και στο τέλος του έτους θα είναι 325 δις ευρώ.
Αν αυτό δεν είναι εσχάτη προδοσία για αυτούς που δημιούργησαν αυτή την κατάσταση τότε τι είναι?
ΚΡΕΜΑΛΑ ΣΤΑ ΛΑΜΟΓΙΑ ΠΟΥ ΕΦΕΡΑΝ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ.
ΣΤΗΝ ΦΥΛΑΚΗ ΌΛΟΙ ΟΣΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΑΝ ΑΠΟ ΤΟ 1980 ΕΩΣ ΣΗΜΕΡΑ.
Προδότες της πατρίδας. Εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου.
να πολύ ωραίο άρθρο που βρήκα σήμερα και το αναδημοσιεύω, από το http://www.spindoc.gr/archives/7349#more-7349
Όπως όλοι γνωρίζουμε πραγματική αιτία τού ελληνικού προβλήματος και βαθύτερη ρίζα όλων τών δεινών πού θα ζήσει σέ λίγο ο κόσμος στην Ελλάδα είναι το ελληνικό πολιτικό σύστημα…
Οι άνθρωποι αυτοί πού βέβαια δέν έχουν όλοι τίς ίδιες ευθύνες αλλά όλοι βολεύονταν με τήν κατάσταση όπως είχε διαμορφωθεί ….
Η σειρά ευθύνης – κατά τη γνώμη μας – είναι…
1) ΠΑΣΟΚ.
Τό ΠΑΣΟΚ έχει αυτοδίκαια και αυταπόδεικτα το μεγαλύτερο μέρος τής ευθύνης…
Κυβέρνησε επί 21 χρόνια (στά τελευταία 30) και επιπλέον οι άνθρωποί του ως μέσος όρος έγιναν κατά πολύ πλουσιότεροι στα χρόνια αυτά…
Οταν αδυνατούσαν να συνεννοηθούν μεταξύ τους για τό φαγοπότι έφερναν τούς μπουνταλάδες για λίγο στην εξουσία , ώστε και αυτοί να γλείψουν απο τα περισεύματα αλλά και οι ίδιοι να συνεννοηθούν καλύτερα….
2) ΝΔ.
Η ΝΔ έπαιξε αυτά τα 30 χρόνια τον ρόλο τού αναπληρωματικού, τού μικρού, πού μπαίνει στό γήπεδο όταν κουράζονται οι μεγάλοι, οι βασικοί παίκτες (ΠΑΣΟΚ)..
Εφαγαν αρκετά, αλλά λόγω λίγου χρόνου παραμονής στην εξουσία έφαγαν άτσαλα…
Λόγω δέ και εκτεταμένης ανικανότητας έμειναν πολύ λίγο χρόνο στην εξουσία και όταν ανέβαιναν επικρατούσε η λογική τού “ότι προλάβουμε”…
3) Τά υπόλοιπα μικρά κόμματα.
Σέ ρόλο κομπάρσου έπαιρναν εν τούτοις και αυτοί το μερίδιο και ότι περίσσευε από το μεγάλο φαγοπότι…
Τελευταία με την φάμπρικα τών Δημαρχαίων, Νομαρχαίων κλπ είχαν βολευτεί και αυτοί…
Ολο αυτό το σύστημα έριξε τη χώρα έξω…
Επί πλέον κανείς δέν είχε το θάρρος να κάνει τα σωστά ώστε αν μη τι άλλο να βγαίνει η κατάσταση….
Τό ΔΝΤ στην πραγματικότητα ερχόμενο θα γονατίσει τόν κόσμο αλλά το πολιτικό σύστημα θα μείνει ανέπαφο…
Σε τρία χρονάκια οι δουλειές θα ξαναρχίσουν (με λίγη περισσότερη προσοχή) όπως πριν….
Τρίτη 23 Μαρτίου 2010
"Δες τη θετική πλευρά της ζωής..."
Οι 10 λόγοι:
1. Έκοψα το... τσιγάρο (έκανα 2 πακέτα την ημέρα..)
2. Έκοψα το φαγητό απ' έξω (Goody's σε πακέτο κάθε μέρα)
3. Έκοψα το αυτοκίνητο (χρησιμοποίησα τις γ....τες μεταφορές με ΜΕΤΡΟ, ΗΣΑΠ)
4. Πούλησα το αυτοκίνητο (εξοικονόμησα 4.000 ευρώ από την πώληση)
5. Έκοψα τις εξόδους (ήθελα 50 ευρώ κάθε Παρασκευή για clubing)
6. Έκοψα τη σύνδεση του κινητού (έχω κάρτα και κάνω κάνω αναπάντητες)
7. Έκοψα τις άμεσες επαφές με φίλους (και το chat καλό είναι.)
8. Σταμάτησα να αγοράζω ρούχα
9. Σταμάτησα να κάνω και δώρα (εννοείται)
10. Με χώρισε η γκόμενα μου (λογικό)
Η "σούμα":
1. Τσιγάρο: 6 ευρώ Χ 365 μέρες = 2.190 ευρώ
2. Goody's: 5 ευρώ Χ 365 μέρες= 1.825 ευρώ
3. Βενζίνη: 50 ευρώ Χ 52 εβδομάδες= 2.600 ευρώ
4. Πώληση αυτοκινήτου: 4.000 ευρώ
5. Clubing: 50 ευρώ Χ 52 εβδομάδες= 2.600 ευρώ
6. Σύνδεση κινητού: 40 ευρώ Χ 12 μήνες= 480 ευρώ
7. Φίλοι: 52 καφέδες Χ 4 ευρώ= 208 ευρώ
8. Ρούχα: 500 ευρώ
9. Δώρα: 500 ευρώ
10. Γκόμενα - Χωρισμός: Αξία ανεκτίμητη
Αποτέλεσμα...:
Δεκατέσσερις χιλιάδες εννιακόσια τρία ευρώ...(14.903)!!!!
Για να μην αναφέρω και... ότι γλίτωσα από:
1. Καρκίνο πνευμόνων
2. Διαιτολόγο
3. Τροχαία
4. Εφορία
5. Αλκοτέστ
6. Φλυαρία
7. Παρεξηγήσεις
8. Κινέζικες απομιμήσεις
9. Υποχρεώσεις
10. Προφυλακτικά και ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη"
Είμαι πολύ πλούσιος....?????????!!!!!!!!!
Δευτέρα 22 Μαρτίου 2010
ο ανθρωπος του μοχθου !
Απαραίτητη διευκρίνηση
Σε κάποιους που μπορεί να μην έχουν την αίσθηση του χιούμορ, εμείς απλά αναπαράγουμε ένα βίντεο που βρίσκεται ελεύθερα στο Yutube.
Παρασκευή 19 Μαρτίου 2010
